Zwrócenie własnego obiektu odpowiedzi HTTP 400 w ramach automatycznej walidacji stanu modelu w ASP.NET Core

Podbijając wersje .NET Core w projekcie, doświadczymy sytuacji zmiany logiki związanej z walidacją modelu oraz typem domyślnym dla odpowiedzi HTTP 400. Automatyczne sprawdzenie stanu modelu jest świetnym rozwiązaniem. Jednak co w przypadku scenariusza, gdy chcemy podmienić domyślny obiekt odpowiedzi HTTP 400 na własną implementację. I o tym jak to zrobić będzie ten wpis. Zapraszam do lektury.

Domyślna automatyczna odpowiedź HTTP 400

W ASP.NET Core, gdy stosujemy atrybut ApiController na kontrolerze następuje automatyczne sprawdzenie poprawności przesłanego obiektu. W przypadku nieprawidłowej walidacji obiektu zostanie automatycznie zwrócony kod błędu HTTP 400. Nie nastąpi tu wejście do ciała akcji.

Na początek przekonajmy się jak to działa w praktyce. Stworzyłem VikingsController z akcją POST. Walidacja dla modelu Viking została skonfigurowana za pomocą FluentValidation. Osoby zainteresowane podstawami biblioteki do walidacji, odsyłam do mojego wcześniejszego artykułu „Fluent Validation z ASP.NET Core Web API„.

using API.Interfaces;
using API.Models;
using Microsoft.AspNetCore.Mvc;

namespace API.Controllers
{
	[Route("api/[controller]")]
	[ApiController]
	public class VikingsController : ControllerBase
	{
		private readonly IVikingsService _vikingsService;

		public VikingsController(IVikingsService vikingsService) => _vikingsService = vikingsService;

		[HttpPost]
		public IActionResult Post(Viking viking)
		{
			_vikingsService.Add(viking);
			return Created("", null);
		}
	}
}

namespace API.Models
{
	public class Viking
	{
		public string Name { get; set; }

		public string Email { get; set; }

		public int Age { get; set; }
	}
}

using API.Models;
using FluentValidation;

namespace API.Validators
{
	public class VikingValidator : AbstractValidator
	{
		public VikingValidator()
		{
			RuleFor(v => v.Name).NotNull().NotEmpty();
			RuleFor(v => v.Email).NotNull().NotEmpty().EmailAddress();
			RuleFor(v => v.Age).InclusiveBetween(15, 50);
		}
	}
}

Wykorzystując narzędzie Postman wysyłam żądanie POST z obiektem nie spełniającym reguły walidacji.

W odpowiedzi uzyskałem kod 400 Bad Request. Dla .NET Core 2.2 i nowszego domyślnym typem odpowiedzi jest obiekt ValidationProblemDetails. Odpowiedź zawiera pola jak na powyższym zrzucie z Postman. We wcześniejszych wersjach .NET Core (2.1 i starszych) domyślnym typem odpowiedzi jest obiekt SerializableError.

Własny obiekt odpowiedzi

Załóżmy, że nie podoba nam się format obiektu odpowiedzi ValidationProblemDetails, albo dodatkowo chcemy zalogować informacje o nieprawidłowej walidacji. Zauważcie, że w ciele akcji POST nie następuje sprawdzenie ModelState. Gdy stosujemy atrybut APIController, ASP.NET Core robi to z automatu za nas. Jak zatem obsłużyć automatyczną odpowiedź na błąd wynikający z przesłania nieprawidłowego obiektu.

Pierwszą opcją jest cofnięcie się do starego rozwiązania i wyłącznie automatycznej obsługi błędu 400. Możemy to zrobić poprzez usunięcie atrybutu APIController z kontrolera, albo dokonać tego poprzez ustawienie właściwości SuppressModelStateInvalidFilter na wartość true w metodzie ConfigureServices w klasie Startup.

services
	.AddControllers()
	.ConfigureApiBehaviorOptions(options => { options.SuppressModelStateInvalidFilter = true; });

Sprawdźmy poprawność powyższej konfiguracji. Dorzuciłem sprawdzenie ModelState w ciele akcji POST i wysłałem takie jak wcześniej żądanie POST z narzędzia Postman. Jak widać na poniższym zrzucie, nie dostaliśmy automatycznej odpowiedzi, tylko program zatrzymał się na breakpoint postawionym w miejscu obsługi błędu.

Wadą powyższego rozwiązania jest powielenie kodu sprawdzającego stan walidacji modelu w pozostałych akcjach kontrolerów. Zastanówmy się jak to zrobić globalnie.

Drugą opcją to pójście dalej z duchem zmian wprowadzonych w kolejny wersjach .NET Core. Czyli zostawiamy mechanizm automatycznej odpowiedzi. W celu podmiany domyślnego typu odpowiedzi na obiekt ErrorDetails wykorzystujemy InvalidModelStateResponseFactory. Zdefiniujmy na początek nasz model ErrorDetails.

using System.Collections.Generic;
using System.Text.Json;

namespace API.Models
{
	public class ErrorDetails
	{
		public int StatusCode { get; set; }
		public List ErrorMessages { get; set; }

		public ErrorDetails(int statusCode, List errorMessages)
		{
			StatusCode = statusCode;
			ErrorMessages = errorMessages;
		}

		public override string ToString() => JsonSerializer.Serialize(this);
	}
}

W celu wyciągnice kolekcji komunikatów błędów walidacji dodałem extension method (GetErrorMessages) dla klasy ModelStateDictionary.

using System.Collections.Generic;
using System.Linq;
using Microsoft.AspNetCore.Mvc.ModelBinding;

namespace API.Extensions
{
	public static class ModelStateDictionaryExtension
	{
		public static List GetErrorMessages(this ModelStateDictionary modelState)
			=> modelState.Keys.SelectMany(key => modelState[key].Errors.Select(x => $"{key} : [{x.ErrorMessage}]")).ToList();

	}
}

Została jeszcze konfiguracja zwracania obiektu ErrorDetails zamiast domyślnego ValidationProblemDetails. Zmieniamy aktualną konfigurację na poniższą w metodzie ConfigureServices w klasie Startup. InvalidModelStateResponseFactory to delegat wywołany na akcje z ApiControllerAttribute, konwertuje nieprawidłowy ModelStateDictionary na IActionResult.

services.AddControllers()
	.AddFluentValidation(fv =>
	{
		fv.RegisterValidatorsFromAssemblyContaining();
		fv.LocalizationEnabled = false;
	})
	.ConfigureApiBehaviorOptions(options =>
	{
		options.InvalidModelStateResponseFactory = context =>
		{
			var errorMessages = context.ModelState.GetErrorMessages();
			var errorDetails = new ErrorDetails((int) HttpStatusCode.BadRequest, errorMessages);
			var result = new BadRequestObjectResult(errorDetails)
				{ContentTypes = {MediaTypeNames.Application.Json, MediaTypeNames.Application.Xml}};

			return result;
		};
	});

Wykonałem jeszcze raz to samo żądanie, ale tym razem już nie dostałem domyślnego obiektu, tylko nasz ErrorDetails. Misja powiodła się, udało zmienić się domyślny obiekt odpowiedzi na własną implementację. Powodzenia i zapraszam do lektury starszych wpisów, oraz do oczekiwania na kolejne 🙂